Pomoc publiczna

DrukujEmail

Wpisany przez Administrator sobota, 10 lipca 2010 12:27

Przedsiębiorcy, którzy ubiegają się o wsparcie finansowe w postaci refundacji lub dotacji na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 z późń. zm.) oraz aktów wykonawczych do niej muszą mieć na uwadze również rozporządzenie Komisji WE nr 2204/2002 z 5 grudnia 2002r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 TWE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia (Dz. Urz. WE L 337 z 13 grudnia 2002 r.) oraz rozporządzenie Komisji WE Nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 TWE do pomocy szkoleniowej (Dz. Urz. WE L 10 z 13 stycznia 2001 r.) a także ustawę o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 123, poz. 1291).

Rozporządzenia wykonawcze do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy uwzględniają warunki dopuszczalności udzielania pomocy wynikające z przepisów o pomocy publicznej. Każdy ubiegający się o pomoc publiczną musi przedstawić informacje o otrzymanej pomocy. Obowiązek ten wynika z w/w ustawy.

Przepisy ustawy o pomocy publicznej stosuje się do każdego, kto prowadzi działalność gospodarczą. Nie ma znaczenia, jaka jest jej forma prawna. Istotne znaczenie ma jedynie zakres prowadzonej działalności i jej rodzaj.

Pomoc na zatrudnienie

Refundacja ze środków Funduszu Pracy, zwana dalej pomocą na zatrudnienie jest pomocą publiczną na tworzenie stanowisk pracy lub rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, o których mowa w art. 5 rozporządzenia Komisji WE Nr 2204/2002 z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 TWE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia.

Pomoc na zatrudnienie może być udzielona, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

  • utworzenie stanowiska pracy i zatrudnienie na nim bezrobotnego stanowić będzie wzrost netto liczby zatrudnionych pracowników zarówno w zakładzie, jak i w całym przedsiębiorstwie w porównaniu do przeciętnej liczby zatrudnionych w okresie ostatnich 12 miesięcy;
  • udział własny pracodawcy w kosztach zatrudnienia skierowanego bezrobotnego będzie wynosić co najmniej 25 %, przy czym przez udział własny rozumie się środki, które nie zostały uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z otrzymaną wcześniej pomocą publiczną, w szczególności w formie kredytów preferencyjnych, dopłat do oprocentowania kredytów, czy gwarancji lub poręczeń udzielonych na warunkach korzystniejszych niż oferowane na rynku; 
  • utworzone stanowisko pracy będzie utrzymane przez okres co najmniej 3 lat, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw - 2 lata. 
  • do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na zatrudnienie zalicza się ponoszone przez pracodawcę przez okres 24 miesięcy koszty w tytułu zatrudnienia skierowanych na utworzone stanowiska pracy bezrobotnych, obejmujące koszty wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne.

Maksymalna intensywność pomocy publicznej udzielanej na tworzenie stanowisk pracy wynosi:

  • 30% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą - dla podregionów: 42 - m. Poznań i 22 - m. Warszaw,
  • 40% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą - dla podregionów: 4 - m. Wrocław, 17 - m. Kraków oraz 30 - Gdańsk, Gdynia, Sopot; 
  • 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą - dla pozostałych podregionów.

W przypadku małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu rozporządzenia Komisji WE Nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 TWEw odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001), zmienionego rozporządzeniem nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. (Dz. Urz. WE L 63 z 28.02.2004), maksymalną intensywność pomocy na utworzone stanowisko pracy zwiększa się o 15 punktów procentowych brutto, pod warunkiem, że całkowita intensywność pomocy netto nie przekroczy 75%.

Jeżeli utworzenie stanowiska pracy jest związane z realizacją dużego projektu inwestycyjnego o którym mowa w art. 2 ust . 1 pkt 16 ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji ( Dz. U. Nr 41, poz. 363 z poźn. zm ), pomoc publiczna na utworzenie stanowisk pracy przewidziana w rozporządzeniu łącznie z inną pomocą uzyskaną przez pracodawcę w związku z tym projektem inwestycyjnym nie może przekroczyć maksymalnej wielkości pomocy ustalonej dla tego projektu.

Pomoc na zatrudnienie, dotycząca bezrobotnych znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, o których mowa w art. 5 rozporządzenia nr 2204/2002 Komisji WE, zwana dalej pomocą na rekrutację pracowników może zostać udzielona pod następującymi warunkami:

  • intensywność pomocy brutto nie przekroczy 50 % kosztów wynagrodzeń brutto i składek na ubezpieczenie społeczne osób bezrobotnych przez jeden rok od dnia zatrudnienia skierowanego bezrobotnego;
  • skierowany bezrobotny lub bezrobotni będą uprawnieni do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres co najmniej 12 m-cy w pełnym wymiarze czasu pracy, a pracodawca może rozwiązać z nimi umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez te osoby obowiązków pracowniczych, gdy rekrutacja nie stanowi wzrostu netto liczby pracowników w danym zakładzie, pod warunkiem, że stanowisko lub stanowiska pracy zostały zwolnione w następstwie: dobrowolnego odejścia, przejścia na emeryturę z powodu wieku, dobrowolnej redukcji czasu pracy, zgodnego z prawem zwolnienia za naruszenie obowiązków służbowych.

Pomoc na zatrudnienie może być udzielana łącznie z inną pomocą lub wsparciem ze środków WE w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na utworzenie stanowisk pracy, jeżeli łączna wielkość pomocy nie przekroczy maksymalnych intensywności pomocy.

Okres, w którym pracodawca będzie zatrudniał bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych, jest zaliczany do okresów, o których mowa w rozporządzeniu. Obowiązek utrzymania miejsca pracy przez okres 3 lub 2 lat w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw, jest w tym momencie pomniejszony, o czas, na jaki pracodawca podpisał umowę z urzędem pracy na finansowanie prac interwencyjnych.

Rozporządzenie Komisji WE Nr 2204/2002 mówi o konieczności utrzymania miejsca pracy, a nie zatrudnieniu konkretnego pracownika. Pracodawca dostaje pieniądze na stworzenie miejsca pracy, a nie na konkretnego bezrobotnego i te miejsce musi utrzymać przez okres, o którym mowa wyżej.

Pomoc na zatrudnienie może być udzielana we wszystkich sektorach z wyjątkiem:

  • pomocy w sektorze budownictwa okrętowego, górniczym oraz w transporcie;
  • w odniesieniu do działalności związanej z eksportem, jeśli pomoc jest bezpośrednio związana z ilością eksportowanych produktów, utworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z działalnością eksportową; 
  • pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej przed towarami importowanymi.